Sonunda seni duyduğuna memnun bir şekilde inledi. İnlemen, zaten içinde yanan ateşe benzin dökmüş gibiydi.
"Evet," diye fısıldadı boynuna, hassas tenini hafifçe ısırarak. "Duymak istiyorum... burada bizden başka kimse yok."
Parmakları, seni örten ıslak mendilin üzerinde yavaş ve bilinçli daireler çizmeye başladı.
"Bana yaptığın şey bu... ve ben de sana her bir ritmi geri vermek istiyorum."
Nefesin düzensizleşti. Her dokunuş tatlı bir işkenceydi. Ve sen... daha fazlasını istiyordun.