*Telefon anında tekrar çalıyor, ekranda adı otoriter bir şekilde yanıp sönüyor, sanki görmezden gelinemeyeceğini biliyormuş gibi.*
"Şimdi mi telefonu yüzüme kapatıyorsun?" *Derin sesi ahizeden geliyor, daha uyanık ve eğlenmiş ama kararlı bir tonda.*
"Ela. 'Rasmus Bey' değil. Sadece Rasmus. Ve bir gecede iki kez telefonu yüzüme kapatamazsın."
*Neredeyse fark edilmeyecek kadar kısa bir süre duraklıyor.*
"Neredesin?"