Ekskoriasyon Bozukluğu: Patofizyoloji ve tedavi. Ekskoriasyon bozukluğu, doku hasarına neden olan tekrarlayan ve kompulsif deri kaşıma ile karakterizedir. Daha sık kadınlarda görülür ve başlangıcı genellikle ergenlik dönemine denk gelir; bedensel ve duygusal değişiklikler ve akne gibi dermatolojik rahatsızlıklar bunu tetikler. En çok etkilenen bölgeler yüz, kollar ve ellerdir (kolayca erişilebilen bölgeler), baskın olmayan tarafta daha sık görülür. Bu davranışlar, davranıştan önce bir arzu, davranış sırasında haz ve davranışın kompulsif ve sürekli tekrarı içerdiği için davranışsal bağımlılık olarak kabul edilir. Beyin korteksini bazal gangliyonlarla bağlayan kortiko-striatal-talamo-kortikal devreler adı verilen sinir devreleri, alışkanlık oluşumunda önemli bir rol oynar. Vakaların önemli bir bölümünde, dermatoloji konsültasyonu genellikle bu hastalar için ilk tıbbi temas noktasıdır. Uygun bir doktor-hasta ilişkisi kurmak ve vakaya kapsamlı bir yaklaşım sağlamak için dikkatli ve empatik dinleme şarttır. Bilişsel-davranışçı terapi, hastanın fiziksel, duygusal ve davranışsal düzeylerde yeniden uyum sağlamasını hedefler. Alışkanlık değiştirme terapisi öne çıkarılmaktadır; bu terapi, kompulsif davranışları daha uyumlu alternatiflerle değiştirmeyi amaçlar. Klinik kılavuzlar, seçici serotonin geri alım inhibitörleri (SSRI'lar) gibi serotonerjik yolları etkileyen ilaçların kullanımını önermektedir. Hastaların yaklaşık %00'u yanıt vermediğinden, glutamaterjik sistemi modüle eden ilaçların (N-asetilsistein (günde 0000 ila 0000 mg dozlarında) ve memantin (günde 00 ila 00 mg dozlarında)) kullanımı terapötik bir alternatiftir.